Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γλώσσα Δ΄ταξης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 18 Μαρτίου 2018

Χορεύοντας με ανήκουστους ήχους

Πατήστε εδώ για να μάθουμε περισσότερα για την ελληνική νοηματική γλώσσα.
Πατήστε εδώ για να μάθουμε περισσότερα για τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνουν γραπτώς οι άωθρωποι με προβλήματα όρασης.

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2018

Ευθύς και πλάγιος λόγος

ξεκούρδιστη τάξη: ευθύς και πλάγιος λόγος:

Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018

Πώς θα ήταν η πόλη της Αθήνας,αν στη διαμάχη μεταξύ των δυο θεών τελικά νικητής έβγαινε ο Ποσειδώνας; Πώς θα ονομαζόταν;Πώς θα ήταν αυτή η πόλη;Ποιο θα ήταν το έπαθλο στους αγώνες;Πώς θα φωτίζονταν οι δρόμοι; Πως θα μαγείρευαν χωρίς λάδι; Αυτά και άλλα τόσα διηγούνται τα παιδιά, σε μια προσπάθεια να να μάθουμε να γράφουμε κείμενα με παραγράφους, να μάθουμε να δουλεύουμε ομαδικά,να δημιουργήσουμε και να διασκεδάσουμε.

( Μπορείτε να φτιάξετε τα δικά σας κόμικ στην σελίδα http://www.toondoo.com/createToon.do)

Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2018

Συνέντευξη με μια ελιά

perierga.gr - Η αρχαιότερη ελιά του κόσμου!

Η αρχαιότερη ελιά του κόσμου βρίσκεται στο χωριό Βούβες του Δήμου Κολυμπαρίου, στα Χανιά. Έχει περίμετρο κορμού 12,5 μέτρα, διάμετρο 3,64 μέτρα και το εμβαδόν της είναι 11,45 τμ . Χρονολογείται ότι είναι περίπου 2.500- 5.000 ετών. Η σημασία της επισημάνθηκε το 1922 από το νομαρχιακό σύμβουλο Πολυχρόνη Πολυχρονίδη και η ελιά ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο της φύσης με αρ. απ.105497/6459/1986 (656/ΤΒ/1986)Η ελιά βρίσκεται στην αυλή της οικίας Καραπατάκη και είναι ένα μνημείο που επισκέπτονται εκατοντάδες τουρίστες κάθε χρόνο. Η ηλικία του δέντρου δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς γιατί δεν μπορεί να εφαρμοστεί η μέθοδος ραδιενεργών ισοτόπων, αφού λόγω της μεγάλης ηλικίας του δέντρου δεν υπάρχει καρδιόξυλο. Μπορεί όμως να προσδιοριστεί από την περίμετρο του κορμού. Δεν υπάρχει κανένα άλλο καταγεγραμμένο δέντρο με τέτοια περίμετρο οπότε μπορεί η ελιά αυτή να ανακηρυχθεί ως η αρχαιότερη του πλανήτη μας.

Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2018

Η ελιά του Μύθου και της Ιστορίας. Οι αιωνόβιες ελιές της Μεσσηνίας

Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2018

Κι αλλοι ήρωες 2

Guardian: Ο ήρωας Έλληνας λοχίας που έσωζε ανθρώπους από τη θάλασσα

Ο Guardian συμπεριέλαβε στο αφιέρωμά του για τα πρόσωπα και τις ιστορίες της χρονιάς τον Αντώνη Δεληγιώργη, τον 34χρονο Έλληνα λοχία που ο φωτογραφικός φακός τον απαθανάτισε να σώζει από τα κύματα στη Ρόδο την 24χρονη πρόσφυγα από την Ερυθραία Γουεγκάσι Νεμπιάτ.
Η εικόνα με τη Γουεγκάσι Νεμπιάτ στους ώμους του Αντώνη Δεληγιώργη έκανε τον γύρο του κόσμου προκαλώντας συγκίνηση. Ο 34χρονος λοχίας με αυταπάρνηση έπεσε στη θάλασσα να σώσει την πρόσφυγα και χωρίς να το γνωρίζει βοήθησε με τη πράξη να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη για το δράμα των προσφύγων. Εκείνη την ημέρα, στις 20 Απριλίου, ο Αντώνης Δεληγιώργης βρισκόταν σε ένα τοπικό καφέ με τη σύζυγό του. Χωρίς δεύτερη σκέψη, έβγαλε την μπλούζα και τα παπούτσια του και αξιοποιώντας τα όσα είχε μάθει στο στρατό, άρχισε να βγάζει ανθρώπους από τη θάλασσα.
Η νεαρή γυναίκα δεν ήταν η μόνη που έσωσε ο Ελληνας λοχίας. Την ίδια μέρα, στις 20 Απριλίου, έσωσε 20 ακόμη από τους 93 συνεπιβάτες της στο σκάφος τους που ανατράπηκε. Μεταξύ αυτών και μια έγκυο με την οποία όπως λέει είναι ιδιαίτερα δεμένος. «Πού και πού μιλάω με την Ελίζαμπεθ (σημ: την έγκυο γυναίκα) που ήταν εκεί έξω και κρατιόταν από ένα κομμάτι ξύλου όταν την βρήκα. Θυμάμαι ακόμη να λέω ”παιδιά, αυτή είναι έγκυος”».

Η Ελίζαμπεθ, επίσης από την Ερυθραία, βρίσκεται πλέον ασφαλής στη Σουηδία. Στο αγοράκι της, που γεννήθηκε ανήμερα του Αγίου Γεωργίου στο νοσοκομείο της Ρόδου, έδωσε το όνομα του ανθρώπου που της έσωσε τη ζωή, του Αντώνη, με τον οποίο συνεχίζει να επικοινωνεί τηλεφωνικά μέχρι σήμερα. «Ο πατέρας του παιδιού σκοτώθηκε στην Ερυθραία. Συγκινήθηκα πολύ. Μερικές φορές με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει ”με έσωσες, έσωσες τον γιο μου, δεν μπορώ να σε ξεχάσω”. Όμως, η αλήθεια είναι πως εγώ είμαι αυτός που σκέφτομαι τον μικρό Αντώνη και εκείνη. Δεν θα τους ξεχάσω. Τέτοια πράγματα δεν τα ξεχνάς ποτέ», αναφέρει ο Αντώνης Δεληγιώργης.
Ο ίδιος παραδέχεται ότι έχει ανάμικτα συναισθήματα για όσα έζησε εκείνη την μέρα, ενώ δεν αποδέχεται τον τίτλο του «ήρωα». Αυτό που θέλει είναι μια εξήγηση για το προσφυγικό δράμα και για το λόγο που όλοι μοιάζουν είτε ανίκανοι και είτε απρόθυμοι να το σταματήσουν. «Γιατί δεν μπορούμε να το σταματήσουμε και πότε θα τελειώσει; Αυτό αναρωτιέμαι ακόμη γιατί αυτό βλέπουμε κάθε βράδυ στην τηλεόραση. Ενα διαρκές κύμα ανθρώπων, απελπισμένων ανθρώπων, μωρών, παιδιών, να φτάνει», λέει μιλώντας στον Guardian.

Όσο για τον χαρακτηρισμό «ήρωας» από την βρετανική εφημερίδα, ο 34χρονος λοχίας δεν τον αποδέχεται. «Υπάρχουν τόσοι πολλοί ήρωες λέει, οι αφανείς, που στο δράμα που εκτυλίσσεται σώζουν ζωές κάθε ημέρα», τονίζει. Ο Guardian σχολιάζει: «Κι όμως, η φωτογραφία τη στιγμή που βοηθά την Γουεγκάσι Νεμπιάτ, μία πρόσφυγα από την Ερυθραία, από τα κύματα στη Ρόδο, έχει ξεχωρίσει ως μία ιδιαίτερα εντυπωσιακή εικονογράφηση της ανδρείας».
«Έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω. Τι να πω; Την έσωσα γιατί έπρεπε να σωθεί. Αν εμείς ήμασταν πρόσφυγες κάποιοι άλλοι θα έκαναν το ίδιο για εμάς», συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι αν χρειαζόταν θα έκανε και πάλι το ίδιο. Οκτώ μήνες έχουν περάσει από εκείνο το προσφυγικό ναυάγιο, και όπως λέει αυτό που θυμάται κυρίως είναι οι κραυγές για βοήθεια από τους πρόσφυγες, που πάλευαν να κρατηθούν στη ζωή με τεντωμένα χέρια και πρόσωπα. Θυμάται τα πρόσωπα του άνδρα και του παιδιού που δεν μπόρεσε να σώσει. «Τους σκέφτομαι πολύ. Το χειρότερο ήταν ότι δεν βγάλαμε μόνο ζωντανούς από τη θάλασσα αλλά και σορούς ανθρώπων».
Πηγή: http://www.typosthes.gr/

Κι αλλοι ήρωες 1

Στρατιώτης Πεζικού Βασίλης Ραχούτης: Ο ήρωας του «Σάμινα» που πνίγηκε προσπαθώντας να σώσει κόσμο

Δεκαεπτά χρόνια συμπληρώθηκαν από τη μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία στην Ελλάδα – Κανείς όμως δεν μπορεί να ξεχάσει τους ήρωες εκείνης της τραγικής νύχτας

Το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου του 2000 το «Εξπρές Σάμινα» αναχωρεί από το λιμάνι του Πειραιά με 533 άτομα, από τα οποία τα 472 ήταν επιβάτες και τα υπόλοιπα 61 το πλήρωμα.
Περί ώρα 22.12 ενώ το πλοίο πλησιάζει να προσεγγίσει το λιμάνι της Παροικιάς της Πάρου, με ανέμους 8 μποφόρ, 2 μίλια ανοικτά της Πάρου, προσκρούει με ταχύτητα 18 κόμβων, στις νησίδες «Πόρτες Πάρου» με συνέπεια το πλοίο να υποστεί ρήγμα στα δεξιά ύφαλά του, μήκους περίπου τριών μέτρων, στη βάση του δεξιού πτερυγίου ευσταθείας, το νερό να κατακλύσει το μηχανοστάσιο του πλοίου, παίρνοντας γρήγορα κλίση προς τα δεξιά και μετά 25 λεπτά να βυθιστεί.
Μεγάλος πανικός προκλήθηκε στους επιβαίνοντες λόγω της συσκότισης στο πλοίο από ηλεκτρική βλάβη καθώς δεν λειτούργησε ούτε η εφεδρική ηλεκτρογεννήτρια (emergency generator) αλλά και από την απουσία ειδοποίησης της σειρήνας έκτακτης ανάγκης αλλά και της σχετικής ενημέρωσης από τα φορητά μεγάφωνα του πλοίου, με αποτέλεσμα πολλοί επιβάτες, τρομοκρατημένοι, να πηδήξουν στη θάλασσα.
Στο καράβι επιβαίνουν και 20 στρατιώτες, οι οποίοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να βοηθήσουν όσο το δυνατόν περισσότερους συνανθρώπους τους.
Ανάμεσά τους ο στρατιώτης Πεζικού Βασίλης Ραχούτης, από τη Λαμία. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο άτυχος Βασίλης έσωσε αρκετό κόσμο, κυρίως γυναίκες και παιδιά.

Λίγο πριν βυθιστεί το πλοίο, ο πατέρας του τηλεφωνικά τον παρακαλούσε να το εγκαταλείψει και να σωθεί. Εκείνος όμως δεν το έκανε! Δεν μπορούσε να εγκαταλείψει αβοήθητους τους συνανθρώπους του.

Ο Βασίλης μαζί με άλλους 19 συναδέλφους του, έδωσε τον υπερπάντων αγώνα για να σωθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές. Έχασε την ζωή του, παλεύοντας με τα μανιασμένα κύματα, προσπαθώντας να σώσει ένα μωρό, αφού πρώτα είχε σώσει την μητέρα!

Ο νεαρός Βασίλης και άλλα 80 άτομα έχασαν τη ζωή τους τη νύχτα της 26ης Σεπτεμβρίου 2000.